کاربرد گرومت پاپارلا:
درمان عفونت‌های مکرر گوش میانی با استفاده از لوله‌های تهویه (گرومت‌ها) یکی از مؤثرترین راهکارهای جراحی است. در این میان، گرومت پاپارلا (Paparella) و گرومت شپارد (Shepard) دو مدل رایج با ویژگی‌های متمایز هستند. انتخاب بین این دو، به شرایط بالینی بیمار، مدت زمان مورد نیاز برای تهویه گوش، و تعادل بین مزایا و خطرات عوارض بستگی دارد.
گرومت پاپارلا:
طراحی و عملکرد:
گرومت پاپارلا معمولاً از جنس سیلیکون است . طراحی آن به گونه‌ای است که یک فلنج (لبه) داخلی بزرگ‌تر دارد تا ثبات بیشتری در پرده گوش ایجاد کند. این لوله‌ها در دو نوع اصلی پاپارلا تیپ I (با قطر داخلی حدود ۱.۱۴ میلی‌متر) و پاپارلا تیپ II (با قطر داخلی بزرگ‌تر حدود ۱.۵۲ میلی‌متر) تولید می‌گردد.
وجود یک بریدگی V شکل در فلنج داخلی، قرار دادن لوله را از طریق یک برش کوچک‌تر تسهیل می‌کند.
محاسن گرومت پاپارلا :
ماندگاری طولانی‌تر: مطالعات نشان می‌دهند که گرومت‌های پاپارلا (به‌ویژه تیپ II) در مقایسه با مدل‌های کوچک‌تر مانند شپارد، زمان بیشتری در پرده گوش باقی می‌مانند.
این ویژگی برای کودکانی که به تهویه طولانی‌مدت گوش نیاز دارند بسیار ارزشمند است. · کاهش نیاز به جراحی مجدد: به دلیل ماندگاری بیشتر، احتمال نیاز به تعویض مجدد لوله (Reintubation) در گرومت‌های پاپارلا تیپ II به‌طور قابل‌توجهی کمتر از لوله‌های با قطر کوچک‌تر است.
یک مطالعه نشان داد نرخ تعویض مجدد برای پاپارلا تیپ I حدود ۲۲.۹٪ بود، در حالی که این میزان برای تیپ II تنها ۳.۲٪ گزارش شد. ·
کاهش عود عفونت در کاربرد گرومت پاپارلا:
ماندگاری بیشتر لوله با کاهش نرخ عود اوتیت میانی همراه است. مطالعه‌ای نشان داد که نرخ عود بیماری در گروه پاپارلا تیپ I حدود ۴۴.۳٪ بود، در حالی که این میزان برای تیپ II به ۱۹.۴٪ کاهش یافت.
معایب گرومت پاپارلا ·
خطر بالاتر دائمی:
مهم‌ترین عیب لوله‌های با قطر بزرگ‌تر مانند پاپارلا (به‌ویژه تیپ II)، افزایش احتمال باقی ماندن یک سوراخ دائمی در پرده گوش پس از خارج شدن لوله است. در مطالعه‌ای، این عارضه برای پاپارلا تیپ II حدود ۴۱.۹٪ در مقابل ۱۲.۹٪ برای تیپ I گزارش شد.
ترشح بیشتر از گوش (Otorrhea): استفاده از گرومت‌های پاپارلا (به‌ویژه تیپ II) با شیوع بیشتری از ترشح چرکی یا موکوسی از گوش در دوره پس از عمل همراه است.
مقایسه گرومت پاپارلا با گرومت شپارد :
گرومت شپارد یک لوله کوتاه‌مدت و بسیار رایج است که به دلیل سهولت قرار دادن، محبوبیت زیادی دارد.
گرومت شپارد و پاپارلا هر دو برای تهویه گوش میانی اند، اما تفاوت‌های اساسی در مدت ماندگاری، خطر عوارض و کاربرد بالینی دارند.
به زبان ساده، شپارد یک لوله کوتاه‌مدت است که معمولاً برای تهویه موقت استفاده دارد.در حالی که در کاربرد گرومت پاپارلا یک لوله میان‌مدت تا بلندمدت است که برای موارد نیازمند تهویه پایدارتر است.
مدت ماندگاری و نرخ خارج گشتن خودبه‌خودی مهم‌ترین تفاوت این دو، مدت زمانی است که در پرده گوش باقی می‌مانند.
گرومت شپارد (Shepard):
یک لوله کوتاه‌مدت است. مطالعات نشان می‌دهند که این گرومت‌ها تمایل دارند زودتر خارج شوند. به طور مشخص، بیش از ۵۰٪ از گرومت‌های شپارد تا ۶ ماه خارج می‌گردد. تقریباً همه آن‌ها تا ۱۵ ماه از پرده گوش بیرون می‌آیند. میانگین عمر مفید آن‌ها حدود ۱۶۰ روز است.
· گرومت پاپارلا (Paparella):
در مقابل، گرومت پاپارلا (به‌ویژه تیپ II) ماندگاری بسیار بیشتری دارد. این لوله‌ها برای کاشت طولانی‌مدت طراحی شده‌اند و بسیار پایدار هستند. در یک مطالعه، بیش از ۵۰٪ از گرومت‌های پاپارلا پس از ۱۵ ماه هنوز در جای خود باقی بودند و بقیه تا حدود ۲ سال و ۳ ماه خارج گشتند.
به همین دلیل، در مطالعه‌ای دیگر هیچ موردی از خارج گشتن خودبه‌خودی برای گرومت پاپارلا در طول دوره پیگیری گزارش نشد.
خطر عوارض: (Perforation) در مقابل ترشح (Otorrhea) ماندگاری بیشتر پاپارلا مزایایی دارد، اما با خطر عوارض خاصی نیز همراه است.
· خطر (سوراخ دائمی پرده گوش):
بزرگ‌ترین نگرانی در مورد گرومت‌های با ماندگاری طولانی مانند پاپارلا (به‌ویژه تیپ II)، خطر بالاتر باقی ماندن یک سوراخ دائمی در پرده گوش پس از خروج لوله است. مطالعات نشان می‌دهند که نرخ برای لوله‌های پاپارلا تیپ II بالا است. این در حالی است که نرخ برای گرومت شپارد بسیار پایین‌تر و در حدود ۴.۴٪ گزارش شده است. ·
خطر ترشح از گوش (Otorrhea):
گرومت پاپارلا با شیوع بیشتری از ترشح چرکی یا موکوسی از گوش همراه است. در یک مطالعه، بروز ترشح برای گرومت پاپارلا ۴۰٪ در مقابل ۶٪ برای گرومت شپارد گزارش شده است.
انسداد لوله (Obstruction) لوله‌های با قطر کوچک‌تر ممکن است بیشتر در معرض انسداد قرار بگیرند. مطالعات نشان می‌دهند که انسداد (موقت یا دائم) در ۲۶.۵٪ از موارد با گرومت شپارد رخ داده، در حالی که برای گرومت پاپارلا هیچ موردی از انسداد در دوره پیگیری گزارش نشده است.
این تفاوت احتمالاً به دلیل قطر داخلی بزرگ‌تر و طراحی متفاوت پاپارلا است.
طراحی و جنس ·
گرومت شپارد: معمولاً از جنس تفلون (Teflon) یا سیلیکون است و طراحی ساده‌تری دارد.
گرومت پاپارلا:
عمدتاً از سیلیکون است . دارای یک فلنج (لبه) داخلی شیاردار است که برای جاگذاری با چرخش (Twist-in) در یک برش کوچک‌تر است. همچنین داشتن یک تب (Tab) کوچک، جاگذاری و خارج کردن آن را آسان‌تر می‌کند.
جمع‌بندی و کاربرد بالینی انتخاب بین این دو، یک تصمیم تخصصی است که پزشک بر اساس شرایط بیمار اتخاذ می‌کند: ·
گرومت شپارد برای مواردی مناسب است که به تهویه کوتاه‌مدت .(مثلاً برای یک دوره ۶ تا ۹ ماهه) نیاز است و هدف، حداقل کردن خطر عوارض است.
گرومت پاپارلا برای کودکانی انتخاب می‌گردد که به تهویه طولانی‌مدت و پایدار (بیش از ۱۲ ماه) نیاز دارند، مثلاً در موارد عود مکرر عفونت یا نارسایی مزمن شیپور استاش. در این موارد، ماندگاری بیشتر لوله و کاهش نیاز به جراحی مجدد، ارزش خطر بالاتر و ترشح را دارد.