مش فتق نافی

توضیحات

مش فتق نافی چیست؟

«مش» (Mesh) یک صفحه توری‌شکل از جنس مواد مصنوعی (معمولاً پلی‌پروپیلن) یا بیولوژیک است که در جراحی ترمیم فتق نافی استفاده دارد. فتق نافی زمانی رخ می‌دهد که بخشی از روده یا چربی از نقطه ضعیف‌ در عضلات دیواره شکم نزدیک ناف بیرون بزند.

هدف از کارگذاری مش فتق نافی، تقویت ناحیه ضعیف‌ و پوشاندن سوراخ فتق است. این کار مانند یک داربست عمل کرده و بافت همبند جدید در منافذ آن رشد می‌کند تا از عود مجدد فتق جلوگیری گردد. استفاده از مش، نرخ عود فتق را نسبت به ترمیم ساده با بخیه به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

روش‌های جراحی و تثبیت مش جراحی:

ترمیم فتق نافی با مش به دو روش اصلی انجام میگیرد:

جراحی باز: مش از طریق یک برش نزدیک ناف کار میگذارند.

جراحی لاپاراسکوپی (کم‌تهاجمی): مش از طریق چند برش کوچک و با استفاده از دوربین و ابزار ویژه در پشت عضلات شکم قرار می‌گیرد.

مش نیاز به تثبیت دارد که می‌تواند با بخیه، یا تکر های جراحی یا چسب‌های مخصوص انجام گیرد. مطالعات مروری مانند مقاله کاکرین نشان می‌دهند که در کوتاه‌مدت تفاوت چشمگیری در نتایج (مانند عود یا درد) بین تکنیک‌های مختلف تثبیت (مثلاً منگنه قابل جذب در مقابل تکر غیرجذبی ) وجود ندارد، اما قطعیت این شواهد هنوز پایین است.

تکر های جذبی بارد و کوویدین از برندهای مطرح بازارند.

مش جراحی بارد امریکا و کوویدین از برندهای مطرح بازارند.

فتق نافی چیست؟

فتق نافی (Umbilical Hernia)یک برآمدگی یا بیرون‌زدگی غیرطبیعی است که در اطراف ناف (اومبلیکوس) ایجاد می‌گردد. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که بخشی از روده یا چربی شکم از یک نقطه ضعیف در دیواره عضلانی شکم، نزدیک ناف، بیرون بزند.

استفاده از مش فتق نافی برای درمان و رفع این مشکل است.

1. علل و عوامل خطر:

فتق نافی ناشی از ترکیبی از فشار به دیواره شکم و ضعف در عضلات آن ناحیه است.

عوامل مادرزادی: در نوزادان، این ضعف به دلیل عدم بسته‌شدن کامل حلقه نافی پس از تولد است.
عوامل اکتسابی در بزرگسالان:
- فشارهای مکرر شکمی: چاقی، سرفه مزمن (مثلاً در اثر سیگار یا COPD)، زورزدن طولانی‌مدت در دفع (یبوست) یا بلندکردن اجسام سنگین.
- حاملگی چندقلویی یا مکررکه باعث کشش عضلات شکم می‌شود.
- وجود مایع در شکم (آسیت)
- سابقه جراحی‌های شکمی قبلی.

2. علائم و نشانه‌ها:

مهم‌ترین علامت، یکبرآمدگی نرم و قابل مشاهدهدر نزدیکی یا روی ناف است که ممکن است:

هنگام ایستادن، سرفه یا زورزدنبزرگ‌ترو در زمان دراز کشیدنکوچک‌تر یا ناپدیدگردد.
هنگام لمس یا فشار،درد یا ناراحتیایجاد کند.
علائم خطرناک (فوریت پزشکی): اگر برآمدگی سفت و دردناک گشت، به داخل جا نمی‌رود یا با علائم تهوع، استفراغ و درد شدید شکم همراه بود، می‌تواند نشانهگیرافتادگی یا اختناق فتقباشد که یک عارضه تهدیدکننده است و نیاز به جراحی فوری دارد.

3. تشخیص:

تشخیص عمدتاً بامعاینه فیزیکیتوسط پزشک انجام می‌شود. در برخی موارد، برای بررسی اندازه محتویات فتق یا رد سایر مشکلات، ازسونوگرافی شکمیاسی‌تی‌اسکناستفاده می‌گردد.

4. روش‌های درمان:

الف) در نوزادان و کودکان:
اکثر فتق‌های کوچک نافی در کودکان تا۴-۵ سالگی به خودی خود بسته می‌گردد. پزشک معمولاً تنها پایش منظم را توصیه می‌کند. اگر فتق بزرگ باشد یا تا سن مدرسه باقی بماند، جراحی توصیه می‌گردد.

ب) در بزرگسالان:
فتق نافی در بزرگسالانخودبه‌خود بهبود نمی‌یابدو خطر گیرافتادگی با گذشت زمان افزایش می‌یابد. درمان اصلی،جراحیاست.

۵. جراحی ترمیم فتق نافی:

هدف از جراحی، بازگرداندن محتویات بیرون‌زده به داخل شکم و ترمیم و تقویت دیواره شکم است. دو روش اصلی وجود دارد:

روش جراحی	نحوه انجام	مزایا	معایب/ملاحظات
ترمیم با مش (Mesh Repair)	پس از برگرداندن محتویات فتق، یک تکه مش (توری) مصنوعی روی نقطه ضعیف قرار می‌گیرد تا مانند یک داربست از بیرون‌زدگی مجدد جلوگیری کند.	نرخ عود بسیار پایین‌تر(کمتر از ۵٪). استاندارد طلایی برای فتق‌های متوسط تا بزرگ در بزرگسالان.	ریسک کمی برای عفونت یا جابجایی مش وجود دارد.
ترمیم اولیه با بخیه (Suture Repair)	نقطه ضعیف با بخیه‌های قوی بسته می‌گردد.	ساده‌تر، نیاز به کارگذاری جسم خارجی (مش) ندارد.	نرخ عود بالاتر(تا ۱۵٪)، مخصوصاً برای فتق‌های بزرگ یا در افراد چاق.
روش لاپاراسکوپیک	این یکروش دسترسیاست، نه نوع ترمیم. جراحی از طریق چند برش کوچک و با دوربین انجام می‌شود و ترمیم معمولاً با مش انجام می‌گیرد.	درد پس از عمل کمتر، اسکار کوچک‌تر، بازگشت سریع‌تر به فعالیت.	برای همه موارد مناسب نیست (مثلاً فتق‌های خیلی بزرگ). نیاز به بیهوشی عمومی و جراح مجرب دارد.

۶. پیش‌آگهی و پیشگیری:

پیش‌آگهی پس از جراحی موفق با مش فتق نافیمعمولاًعالیاست. برای کاهش خطر ایجاد فتق نافی یا عود آن پس از جراحی می‌توان:

وزن سالم را حفظ کرد.
از تکنیک‌های درست برای بلندکردن اجسام سنگین استفاده کرد.
یبوست را با رژیم پرفیبر درمان کرد.
از سیگار کشیدن که باعث سرفه مزمن می‌شود، پرهیز کرد.

جمع‌بندی:

فتق نافی یک مشکل شایع است که در صورت ایجاد علائم یا بزرگی نیاز به مداخله جراحی دارد. امروزهترمیم با مش یادوال مش جراحی، به ویژه در بزرگسالان، روش ترجیحی برای کاهش چشمگیر احتمال بازگشت فتق است. انتخاب روش دقیق جراحی (باز یا لاپاراسکوپیک، نوع مش) باید بر اساس اندازه فتق، وضعیت کلی بیمار و نظر جراح انجام گردد.

برای دریافت اطلاعات دقیق‌تر و شخصی‌سازی‌،مشورت با یک جراح عمومی ضروری است.

مش‌های جراحی و مقایسه اصلی: «مش در مقابل بدون مش»

اساس مفهوم «دوگانه بودن» در انتخاب روش ترمیم نهفته است: استفاده ازمش (Mesh)یاترمیم اولیه با بخیه (Primary Suture Repair). سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) و مطالعات بالینی به وضوح نشان می‌دهند که استفاده از مش،نرخ عود فتق (بازگشت) را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

ویژگی	ترمیم با مش (Mesh Repair)	ترمیم اولیه با بخیه (Primary Suture Repair)
مکانیسم	پوشاندن و تقویت نقض عضلانی با یک صفحه توری.	دوختن و به هم کشیدن لبه‌های عضله.
میزان عود (بازگشت)	پایین(معمولاً زیر ۵٪ برای فتق نافی).	بالاتر(مطالعات تا ۱۵٪ را نیز گزارش کرده‌اند).
موارد کاربرد اصلی	استاندارد طلایی برای بیشتر فتق‌های نافی در بزرگسالان، به‌ویژه اگر متوسط یا بزرگ باشند.	فتق‌های بسیار کوچک، فتق‌های استرانگوله یا عفونی‌شده، یا در نوزادان.
توضیح	بافت همبند بیمار درون منافذ مش رشد می‌کند و یک دیواره مستحکم و یکپارچه ایجاد می‌نماید.	بافت ترمیم‌یافته فقط به قدرت بخیه‌ها متکی است و در برابر فشارهای مکرر شکمی مقاومت کمتری دارد.

انواع مش‌ها از نظر ساختار و مواد:

مش‌های جراحی خود از نظرساختار فیزیکیوجنس موادبه دسته‌های مختلفی تقسیم می‌گردند که هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند.

۱. از نظر ساختار بافت:

مش‌های بافتنی (Knitted Mesh): از یک نخ بلند و به هم پیوسته تشکیل شده‌اند، منعطف‌تر و متخلخل‌تر هستند و امکان رشد بهتر بافت را فراهم می‌کنند.
مش‌های بافته‌(Woven Mesh): نخ‌ها به صورت عمودی و افقی بافته می‌شوند. استحکام مکانیکی یکنواخت‌تری دارند اما انعطاف کمتری دارند.

۲. از نظر جنس و قابلیت جذب در بدن:

مش‌های غیرقابل جذب (Non-Absorbable): معمولاً از پلی‌پروپیلن اند و به‌طور دائم در بدن باقی می‌مانند تا تقویت دائمی ایجاد کنند. رایج‌ترین نوع هستند.
مش‌های قابل جذب (Absorbable): از موادی مانند «پلی‌گلیکولیک اسید» اند. بدن طی ماه‌ها تا سال‌ها آن را جذب می‌کند و به‌عنوان داربست موقت برای رشد بافت جدید عمل می‌کند. برای محیط‌های مستعد عفونت ممکن است استفاده گردند.
مش‌های ترکیبی (Composite): دارای یک لایه غیرقابل جذب برای استحکام و یک لایه قابل جذب یا ضدچسبندگی هستند. گزینه‌ای پیشرفته برای کاهش عوارضی مانند چسبندگی به روده می‌باشند. در واقع این ها همان دوال مش جراحی هستند.

مزایا، معایب و انتخاب مش جراحی مناسب:

مزایای اصلی استفاده از مش:

کاهش چشمگیر نرخ عود فتق.
ممکن است دوره بهبودی را تسهیل کند.
امکان ترمیم فتق‌های بزرگ‌تر.

معایب و عوارض احتمالی:
مانند هر ایمپلنت جراحی، مش‌ها نیز بی‌عارضه نیستند. عوارض شایع شامل درد مزمن، عفونت، عود فتق، چسبندگی، انسداد روده و در موارد نادر، کوچک‌ی یا جابجایی مش است. با این حال، این عوارض در کل جمعیت جراحی‌شده،نادرمحسوب می‌گردد و مزایای مش معمولاً بیشتر از ریسک آن است.

انتخاب نوع مشبه عوامل متعددی بستگی دارد که جراح آن‌ها را ارزیابی می‌کند:

ویژگی‌های فتق: اندازه و محل دقیق فتق.
ویژگی‌های بیمار: سن، فعالیت، سابقه عفونت یا حساسیت.
روش جراحی: باز یا لاپاراسکوپی.
ترجیح و تجربه جراح.

نقد و بررسی‌ها

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “مش فتق نافی”