پساری رینگ با ساپورت (Ring with Support Pessary) نوعی پساری حمایتی است که برخلاف حلقه ساده، دارای یک غشای نازک (ساپورت) در مرکز است. این ساختار اضافی، سطح حمایتی بیشتری برای اندام‌های لگنی فراهم می‌کند. آن را به گزینه‌ای مناسب‌تر برای مواردی تبدیل می‌کند که حلقه ساده به تنهایی نمی‌تواند حمایت کافی ایجاد کند. به‌ویژه در افتادگی‌های شاخص قله (Apical Prolapse) یا در بیمارانی که دهانه واژن گشادتری دارند .
کاربرد و مکانیسم عمل پساری رینگ با ساپورت :
کاربرد اصلی رینگ با ساپورت، فراهم کردن حمایت مکانیکی افزوده در افتادگی اندام‌های لگنی است. راهنمای بالینی انگلستان (۲۰۲۵) توصیه می‌کند که در نخستین جاگذاری پساری، برای افتادگی قله (ناشی از ضعف حمایت رحم یا کاف پس از هیسترکتومی) استفاده از رینگ با ساپورت در نظر گرفته شود . همچنین این نوع پساری برای بیمارانی مناسب است که حلقه ساده در آن‌ها خارج می‌شود یا حمایت کافی ایجاد نمی‌کند .
از نظر عملکرد، وجود غشای مرکزی به توزیع بهتر نیرو کمک کرده و از فروافتادن بیشتر بافت‌ها جلوگیری می‌کند. این ویژگی به‌ویژه در بیمارانی با نقص حمایت قله یا گشادی دهانه واژن اهمیت دارد .
محاسن (مزایا) پساری رینگ ساپورت:
۱. اثربخشی اثبات‌شده حتی در افتادگی پیشرفته:
برخلاف تصور سنتی که پساری‌های حمایتی را فقط برای افتادگی خفیف تا متوسط مناسب می‌داند، مطالعات بالینی نشان داده‌اند که رینگ با ساپورت در افتادگی پیشرفته (مرحله III و IV) نیز موفقیت بالایی دارد. در یک مطالعه آینده‌نگر روی ۹۷ بیمار با افتادگی پیشرفته، نرخ موفقیت ۸۴.۵٪ در پیگیری سه‌ماهه گزارش شد و ۹۷.۶٪ از بیماران موفق از درمان رضایت داشتند . مطالعه دیگری نرخ موفقیت اولیه ۷۴.۳٪ و توانایی خودمدیریتی را در ۸۲.۷٪ بیماران نشان داد .
۲. کاهش مؤثر علائم افتادگی و ادراری:
مطالعه‌ای نشان داد که پس از سه ماه استفاده از رینگ با ساپورت، احساس توده از ۹۰.۴٪ به ۲۳.۳٪ و احساس فشار از ۶۴.۴٪ به ۱۳.۷٪ کاهش یافت. همچنین مشکل دفع ادرار در ۹۷.۸٪ و بی‌اختیاری ادراری فوریتی در ۷۶.۹٪ بیماران بهبود یافت . مطالعه دیگری بهبود قابل‌توجه در کیفیت زندگی مرتبط با سلامت را تأیید کرد .
۳. قابلیت خودمدیریتی و راحتی بیمار:
این پساری به دلیل طراحی ساده (قابل تاشدن) به راحتی توسط خود بیمار خارج و جاگذاری می‌شود. در مطالعه‌ای، بیش از ۸۰٪ بیماران توانستند پساری را خودشان مدیریت کنند . خودمدیریتی با موفقیت بیشتر و تداوم طولانی‌تر درمان مرتبط است.
۴. ایمنی نسبی و عوارض معمولاً خفیف:
عوارض جدی نادر است. شایع‌ترین عارضه افزایش ترشحات واژن (۴۳.۸٪) و پس از آن زخم سطحی واژن (۹.۶٪) بود . این عوارض با معاینات منظم و در صورت لزوم استفاده از استروژن موضعی قابل مدیریت هستند.
معایب کاربرد پساری رینگ در افتادگی رحمی( رینگ ساپورت)
۱. خطر خارج گشتنو ناراحتی:
مانند همه پساری‌ها، احتمال خارج یا جابجایی وجود دارد. یک مطالعه نشان داد که گشادی دهانه واژن (≥۵ سانتی‌متر) یک پیش‌بینی‌کننده برای قطع استفاده از پساری است . در صورت خارج شدن مکرر، ممکن است نیاز به تغییر اندازه یا نوع پساری باشد.
۲. عوارض مرتبط با سایش:
افزایش ترشحات واژن شایع‌ترین عارضه است و در برخی بیماران ممکن است آزاردهنده باشد . زخم یا فرسایش واژن نیز ممکن است رخ دهد، به‌ویژه در بافت‌های آتروفیک پس از یائسگی. استفاده از استروژن موضعی واژینال برای بهبود سلامت بافت و کاهش این خطر توصیه می‌شود .
۳. نیاز به پیگیری منظم:
حتی در صورت خودمدیریتی، معاینات دوره‌ای (معمولاً هر ۳ تا ۶ ماه) برای بررسی سلامت بافت واژن و اطمینان از تناسب صحیح پساری ضروری است . عدم پیگیری می‌تواند منجر به عوارض جدی‌تر مانند عفونت یا زخم‌های درمان‌نشده شود.
۴. محدودیت در برخی شرایط خاص:
اگرچه در افتادگی پیشرفته مؤثر است، اما در مواردی که عارضه غالب افتادگی دیواره قدامی باشد، ممکن است شانس موفقیت بیشتر باشد . همچنین در بیماران با بی‌اختیاری ادراری استرسی همزمان، ممکن است پساری رینگ با ناب (Knob) گزینه مناسب‌تری باشد .
مقایسه با پساری ژلهورن:
یک کارآزمایی تصادفی‌سازی متقاطع (مطالعه PESSRI) که رینگ با ساپورت را با پساری گل‌هورن مقایسه کرد، نشان داد که هر دو در تسکین علائم بیرون‌زدگی و اختلالات ادراری معادل هستند، بدون تفاوت بالینی معنادار . بنابراین انتخاب بین این دو می‌تواند بر اساس ترجیح بیمار، راحتی استفاده و ارزیابی پزشک باشد.