توضیحات
عموما پساری مدل هوج و سرکلاژ مناسب خانم های باردارند.
بر اساس شواهد علمی موجود، «محاسن» استفاده از پساری رحمدر بارداریهای پرخطر بسیار وابسته به شرایط خاص بالینی است و نمیتوان بهطور کلی از آن به عنوان یک روش قطعی سودمند نام برد. در واقع، جدیدترین تحقیقات نشان میدهند که جایگاه این روش در بسیاری از موارد با چالش جدی روبرو است.
برای درک بهتر، بهتر است کاربردهای پساری را به دو دسته کاملاً متفاوت تقسیم کنیم:
۱.پساری واژینال برای درمان «نارسایی دهانه رحم» و پیشگیری از زایمان زودرس:
این همان کاربرد اصلی مورد اشاره در سوال شماست. شواهد در این زمینه پیچیده و تا حدودی متناقض است، اما روند تحقیقات به سمت محدود شدن موارد استفاده از آن پیش میرود.
-
در بارداریهای تکقلویی (شایعترین حالت):
-
تحقیقات جدید نشان میدهد که پساری در این موارد نه تنها برتری نسبت به روش استاندارد (پروژسترون واژینال) ندارد، بلکه ممکن است با خطرات بیشتری همراه باشد. یک کارآزمایی بالینی مهم که به دلیل نگرانی از آسیبهای احتمالی زودهنگام متوقف شد، نشان داد که در زنان با بارداری تکقلویی و دهانه رحم کوتاه (≤ ۲۵ میلیمتر)، استفاده از پساری در مقایسه با پروژسترون واژینال، نه تنها زایمان زودرس را کاهش نداد، بلکه با نرخهای بالاتر (هرچند از نظر آماری معنادار نبود) زایمان زیر ۲۸ هفته و مرگ و میر پریناتال همراه بود. عارضه ترشحات واژینال نیز در گروه پساری به طور قابل توجهی بیشتر گزارش شد. در نتیجه، بسیاری از متخصصان توصیه میکنند که در بارداریهای تکقلویی با دهانه رحم کوتاه، پروژسترون واژینال به عنوان گزینه ارجح بر پساری انتخاب شود.
-
در بارداریهای چندقلویی (مانند دوقلو):
-
شواهد در این زمینه نیز قطعی نیست و نتایج مطالعات متناقض است. برخی تحقیقات اولیه مزایایی را نشان دادهاند، اما کارآزماییهای بزرگتر و جدیدتر نتوانستهاند اثربخشی پساری را در پیشگیری از زایمان زودرس در بارداریهای دوقلو تایید کنند.
-
نکته مهم – درمان ترکیبی:
-
با وجود نتایج فوق، یک مطالعه جدید و قابل توجه نشان داد است .که درمان ترکیبی (پروژسترون واژینال به همراه پساری)ممکن است در بارداریهای تکقلویی با دهانه رحم کوتاه موثر باشد. این مطالعه که اخیراً منتشر گشت. نشان داد که گروه دریافتکنند درمان ترکیبی در مقایسه با گروهی که فقط پروژسترون دریافت کردند، به طور معنیداری زایمان زودرس زیر ۳۴ هفته (۳.۱٪ در مقابل ۱۲.۴٪) و زیر ۳۷ هفته (۲۲.۴٪ در مقابل ۳۷.۳٪) کمتری داشتند. همچنین پیامدهای نوزادی مانند میزان بستری در بخش مراقبتهای ویژه و نیاز به احیا در گروه ترکیبی بهتر بود. هرچند این نتایج امیدوارکنند است، اما محققان تاکید دارند که برای تایید نهایی این رویکرد، نیاز به کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی بیشتری است.
۲.پساری رحم برای درمان «پرولاپس (افتادگی) اندامهای لگنی»:
اینجا جایی است که محاسن پساری به طور واضحتر است، اما این کاربرد در بارداری نادر است. در موارد نادر پرولاپس علامتدار در دوران بارداری، پساری به عنوان یک روش غیرجراحی برای مدیریت موقت این عارضه به کار میرود. محاسن آن در این شرایط خاص عبارتند از:
-
روشی غیرتهاجمی و کمخطر:پساری یک جایگزین بدون نیاز به جراحی است که میتواند در دوران بارداری برای حمایت از اندامهای لگنی و کاهش علائم ناراحتکننده استفاده گردد.
-
کمک به طولانیتر کردن بارداری:هدف اصلی در این موارد، کاهش پرولاپس و علائم آن برای به حداقل رساندن خطرات احتمالی بر بارداری و کمک به رسیدن به هفتههای بالاتر بارداری است
-
موفقیت:گزارشهای موردی از موفقیت این روش در بارداریهایی که با پرولاپس شدید همراه بودهاند، وجود دارد و میتواند گزینهای مناسب برای بیمارانی باشد که گزینه جراحی برایشان خطرناک است
پساری رینگ ساپورت و دونات و همچنین پساری جلهورن مناسب برای این مورد است.
جمعبندی نهایی:
اگر در مورد استفاده از پساری برای پیشگیری از زایمان زودرس صحبت میکنیم (که کاربرد اصلی آن است)،محاسن آن بر اساس جدیدترین شواهد، محدود و مبهم استدر بارداریهای تکقلویی، پروژسترون واژینال گزینه ارجح است و پساری به تنهایی توصیه نمیشود. با این حال. درمان ترکیبی (پروژسترون + پساری) به عنوان یک رویکرد نویدبخش در تحقیقات جدید مطرح است. در موارد بسیار نادر پرولاپس علامتدار لگنی، پساری میتواند یک روش غیرجراحی مفید باشد. بهترین راه، مشورت دقیق با متخصص زنان و زایمان .برای بررسی مزایا و معایب این روش بر اساس شرایط منحصربهفرد شماست.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.