کتتر درناژ اب ریه:

در افرادی که به دلایل مشکلات متعدد زمینه ای ریه ان ها اب می اورد از کتتر درناژ اب ریه استفاده میکنند.این کتتر که با نام های کتتر پیگ تیل یا ست نفروستومی و یا کتتر پلورال میشناسیم برای تخلیه ترشحات ریوی است.

تخلیه اب ریه چند روز طول میکشد؟

 

تخلیه آب ریه که در اصطلاح پزشکی به آن “توراسنتز” یا درناژ قفسه سینه میشناسند عملی است که طی آن هوای محبوس یا مایع اضافی جمع‌ در فضای جنب (فضای بین ریه و قفسه سینه) خارج می‌گردد. مدت زمان ماندگاری لوله یا سوزن تخلیه در بدن یک عدد ثابت نیست و به عوامل متعددی بستگی دارد.

تخلیه آب ریه (پلورال افیوژن) چیست؟

قبل از پرداختن به زمان‌بندی، بهتر است با مفهوم این روش آشنا شویم. تجمع غیرعادی مایع در فضای جنب را پلورال افیوژن یا همان “آب آوردن ریه” می‌گویند. این مشکل می‌تواند دلایل مختلفی از جمله نارسایی قلبی، عفونت‌ها، سرطان یا التهاب داشته باشد . روش تخلیه این مایع به دو صورت اصلی انجام می‌گیرد:

  1. توراسنتز ساده: در این روش، کتتر درناژ اب ریه به طور موقت وارد ش و مایع یکباره تخلیه می‌گردد.ست توراسنتز ارو از برندهای مطرح است.

  2. درناژ با لوله قفسه سینه (Chest Drain): یک لوله انعطاف‌پذیر برای مدت طولانی‌تری در قفسه سینه باقی می‌ماند تا تخلیه به تدریج و به طور مداوم انجام گیرد..کتتر درناژ ریوی یا همان کتتر پیگ تیل یا کتتر پلورال است.

  3. کاتترهای دائمی (IPC): برای بیمارانی که به طور مکرر با تجمع مایع مواجه هستند (مثلاً در سرطان)، یک کاتتر خاص کار قرارمیگیرد تا در منزل نیز بتوانند تخلیه را انجام دهند .

کتتر پیگ تیل وان استپ بایوتک از برندهای مطرح بازار است.

مدت زمان تخلیه آب ریه توسط  کتتر درناژ اب ریه : پاسخ کوتاه:

به طور خلاصه، مدت زمان تخلیه به روش انجام کار بستگی دارد:

  • توراسنتز ساده: خود عمل حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشد و بیمار معمولاً همان روز مرخص می‌گردد . ماندگاری سوزن در بدن تنها چند دقیقه است.

  • لوله قفسه سینه: این لوله می‌تواند بین ۲۴ ساعت تا چند هفته در بدن بماند، اما در اکثر موارد بین ۳ تا ۵ روز طول می‌کشد .

  • کاتتر دائمی: این وسیله می‌تواند برای چند هفته تا چند ماه در بدن باقی بماند و در موارد خاص به صورت طولانی‌مدت از آن استفاده می‌شود .

عوامل مؤثر بر مدت زمان ماندگاری کتتر پلورال:

همانطور که گفتیم، این بازه زمانی بسیار متغیر است. مهم‌ترین عواملی که تعیین می‌کنند “چند روز طول میکشد” عبارتند از:

۱. علت تجمع مایع (تشخیص زمینه‌ای)

دلیل اصلی آب آوردن ریه، مهم‌ترین فاکتور است.

  • عفونت (آمپیم): اگر مایع ناشی از عفونت چرکی باشد، ممکن است تخلیه کامل آن زمان بیشتری ببرد و لوله چندین روز در جای خود باقی بماند تا عفونت به طور کامل کنترل گردد.

  • نارسایی قلبی: در این موارد، اگر با درمان دارویی، تولید مایع متوقف شود، تخلیه می‌تواند سریع‌تر انجام شود.

  • بدخیمی (سرطان): اگر علت، سرطان باشد، احتمال تجمع مجدد مایع بالاست. به همین دلیل گاهی از کاتترهای دائمی استفاده می‌شود که مدت زمان استفاده از آنها طولانی‌تر است .

۲. میزان و سرعت تجمع مایع:

اگر حجم مایع بسیار زیاد باشد، پزشکان ترجیح می‌دهند تخلیه به تدریج و طی چند روز انجام شود تا از بروز عوارض ناگهانی مانند شوک یا ادم ریه (خیز ریه) جلوگیری کنند . گاهی ممکن است نیاز به چند نوبت تخلیه مجزا باشد .

۳. نوع وسیله تخلیه

  • درناژ ساده (Single Aspiration): در مواردی که مایع کم است و پس از تخلیه عود نمی‌کند، یکبار تخلیه با سوزن کافی است. این پروسه در مطب یا کلینیک انجام  و زمان آن کوتاه است .

  • درناژ با لوله (Chest Tube): وقتی مایع مدام تولید می‌گردد یا عفونی است، لوله قفسه سینه قرار میگیرد. تا زمانی که خروج مایع به کمتر از حد مشخصی (مثلاً ۱۰۰ تا ۲۰۰ سی‌سی در روز) برسد، لوله خارج نمی‌گردد.

روند بهبودی و مراقبت‌های پس از تخلیه:

مراقبت‌های بلافاصله پس از تخلیه باکتتر درناژ اب ریه:

پس از خارج کردن لوله یا انجام توراسنتز، بیمار باید مدتی استراحت کند.

  • استراحت: توصیه می‌شود برای ۴۸ ساعت اول از انجام فعالیت‌های سنگین خودداری شود .

  • پانسمان: محل ورود لوله با یک پانسمان پوشانده می‌شود. معمولاً می‌توان این پانسمان را پس از ۲۴ تا ۴۸ ساعت برداشت، مگر اینکه پزشک طور دیگری دستور دهد .

  • نظارت بر علائم: باید محل زخم از نظر قرمزی، تورم، درد زیاد یا ترشحات چرکی بررسی شود که از علائم عفونت هستند .

 

ست نفروستومی تک مرحله ای بایوتک  و یوروسیل از برندهای مطرح بازارند.

 

 

فعالیت‌های روزمره:

 

  • ورزش و فعالیت سنگین: تا زمانی که پزشک تأیید نکرده است (معمولاً چند روز تا چند هفته)، از انجام فعالیت‌های سنگین و بلند کردن اجسام سنگین پرهیز کنید .

  • حمام کردن: اگر لوله تخلیه هنوز در محل است، باید محل ورود آن کاملاً خشک بماند و معمولاً با کمک پرستار می‌توان با کیسه آب تنی کرد . اگر کاتتر دائمی دارید، باید محل ورود همیشه خشک بماند . در غیر این صورت، پس از برداشتن پانسمان (معمولاً ۴۸ ساعت بعد)، می‌توانید دوش بگیرید .

  • سفر با هواپیما: معمولاً تا زمانی که پزشک تأیید نکرده است (گاهی تا چند هفته)، نباید با هواپیما سفر کنید .

جدول زمان‌بندی کلی روند بهبود:

مرحله بازه زمانی تقریبی اقدامات و توضیحات
مدت زمان عمل ۳۰ تا ۹۰ دقیقه انجام عمل با بی‌حسی موضعی و گاهی سونوگرافی .
ماندگاری کتتر پیگ تیل ۱ تا ۵ روز (متوسط) تا چند هفته بستگی به علت و میزان تخلیه دارد .
استراحت نسبی پس از خروج لوله ۴۸ ساعت پرهیز از فعالیت سنگین .
زمان برداشتن پانسمان (درناژ ساده) ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از خروج پس از تأیید پزشک .
بازگشت به فعالیت عادی (غیر سنگین) چند روز تا ۲-۳ هفته بسته به سرعت بهبودی و توصیه پزشک .

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

پس از ترخیص، در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر فوراً با پزشک تماس بگیرید یا به مرکز درمانی مراجعه کنید :

  • تب و لرز (دمای بالای ۳۸ درجه).

  • تنگی نفس ناگهانی یا شدیدتر شدن آن.

  • درد قفسه سینه که با مسکن معمولی بهتر نمی‌شود.

  • قرمزی، گرمی، تورم یا ترشح چرکی از محل زخم.

  • خونریزی از محل ورود لوله.

  • سرفه خونی.

جمع‌بندی:

مدت زمان تخلیه آب ریه یک پاسخ واحد ندارد و از یک جلسه سرپایی ۳۰ دقیقه‌ای تا چند هفته بستری با لوله قفسه سینه متغیر است. مهم‌ترین عامل در تعیین این زمان، علت زمینه‌ای تجمع مایع و نوع درمان انتخابی توسط پزشک متخصص است. رعایت دقیق دستورالعمل‌های مراقبتی پس از عمل و پیگیری منظم، نقش کلیدی در بهبودی سریع و بدون عارضه دارد.

برند های مطرح کتتر درناژ ریوی:

1. کتتر وان استپ بایوتک.
2.نفروستومی یورسیل.
3.کاتتر پیگ تیل مارفلو سوییس.

انواع کتتر درناژ اب ریه:

برای تخلیه آب ریه (پلورال افیوژن)، روش‌های مختلفی با توجه به علت تجمع مایع، حجم آن، وضعیت بیمار و نیاز به نمونه‌گیری تشخیصی وجود دارد. انتخاب روش مناسب توسط پزشک متخصص و بر اساس شرایط شما تعیین می‌شود. در ادامه به معرفی جامع این روش‌ها می‌پردازیم.

۱. توراسنتز (آب‌کشی با سوزن):

توراسنتز یک روش تهاجمی اما نسبتاً ساده است که برای خارج کردن مایع یا هوا از حفره جنب (فضای بین ریه و قفسه سینه) به کار می‌رود . این روش هم کاربرد تشخیصی (برای یافتن علت تجمع مایع) و هم کاربرد درمانی (برای کاهش علائم) دارد .

مراحل انجام توراسنتز:

  • بیمار معمولاً به صورت نشسته روی تخت قرار می‌گیرد و دست‌های خود را روی یک تکیه‌گاه می‌گذارد تا فضاهای بین دنده‌ای بازتر گردد .

  • محل ورود سوزن با محلول ضدعفونی‌کننده تمیز می‌گردد و از بی‌حسی موضعی برای بی‌احساس کردن ناحیه استفاده می‌گردد .

  • پزشک یک سوزن نازک و بلند را بین دنده‌ها وارد کرده و به آرامی به سمت فضای جنب هدایت می‌کند .

  • مایع به آرامی از طریق سوزن یا یک کاتتر کوچک به داخل سرنگ یا کیسه جمع‌آوری تخلیه میگردد .

  • پس از تخلیه مقدار کافی مایع (معمولاً برای کاهش علائم یا نمونه‌گیری)، کتتر درناژ پیگ تیل و محل با پانسمان کاور میگردد..

موارد کاربرد: توراسنتز معمولاً برای افیوژن‌های با حجم کم تا متوسط و زمانی که احتمال عود مایع کم است (مثل نارسایی قلبی یا برخی عفونت‌ها) یا برای نمونه‌گیری تشخیصی استفاده می‌شود. این روش معمولاً سرپایی انجام و بیمار همان روز مرخص می‌گردد.

۲. لوله قفسه سینه (چست تیوب)

این روش که با نام‌های توراکوستومی لوله‌ای یا تخلیه بین دنده‌ای نیز میشناسند، برای تخلیه مداوم و طولانی‌تر مایع یا هوا از قفسه سینه به کار می‌رود . یک لوله پلاستیکی انعطاف‌پذیر از طریق دیواره قفسه سینه وارد فضای جنب می‌شود .

مراحل انجام:

  • بیمار به پشت خوابیده و یک بالشتک زیر کتف او قرار می‌گیرد تا دسترسی بهتری فراهم شود.

  • پس از بی‌حسی موضعی و ضدعفونی، پزشک برش کوچکی ایجاد کرده و با استفاده از ابزار مخصوص، لوله را وارد فضای جنب می‌کند.

  • لوله با بخیه به پوست محکم شده و به یک دستگاه جمع‌آوری مخصوص (تحت ساکشن یا بدون ساکشن) متصل می‌گردد.

  • یک گرافی قفسه سینه برای اطمینان از قرارگیری صحیح لوله گرفته می‌شود.

موارد کاربرد:

  • پنوموتوراکس: تجمع هوا در فضای جنب

  • هموتوراکس: تجمع خون در فضای جنب

  • آمپیم: تجمع چرک در فضای جنب ناشی از عفونت

  • افیوژن‌های حجیم یا عودکننده

  • هیدروتوراکس: تجمع مایع سروزی غیرالتهابی

  • شیلوتوراکس: تجمع مایع لنفاوی

لوله قفسه سینه معمولاً بین ۳ تا ۷ روز در محل باقی می‌ماند و پس از کاهش میزان تخلیه به کمتر از حد مشخص (مثلاً ۲۰۰ میلی‌لیتر در روز) و بهبود شرایط بیمار، خارج می‌شود . ماندگاری بیش از ۷ روز خطر عفونت را افزایش می‌دهد .

۳. کاتترهای دائمی پلورال (IPC):

این روش برای بیمارانی است که با تجمع مکرر مایع در ریه مواجه هستند (مثلاً در سرطان‌ها یا بیماری‌های مزمن) و نیاز به تخلیه مداوم دارند . یک کاتتر انعطاف‌پذیر (مانند کاتتر پیگ‌تیل یا سیستم PleurX™) به طور نیمه‌دائمی در فضای جنب کار گذاشته می‌شود و قسمت دیگر آن زیر پوست و بیرون از بدن قرار می‌گیرد .

مزایا:

  • امکان تخلیه مایع در منزل توسط خود بیمار یا همراهان

  • کاهش نیاز به مراجعه مکرر برای توراسنتز

  • کاهش خطر عفونت نسبت به روش‌های دیگر (در صورت نگهداری صحیح)

  • کنترل مؤثر علائمی مانند تنگی نفس

  • کیفیت زندگی بهتر برای بیماران مبتلا به افیوژن‌های مزمن

موارد کاربرد: افیوژن‌های بدخیم (ناشی از سرطان)، افیوژن‌های عودکننده مقاوم به درمان، بیماران با پیش‌آگهی محدود که نیاز به مراقبت تسکینی دارند .

کاتترهای دائمی می‌توانند برای هفته‌ها یا ماه‌ها در محل باقی بمانند و بیماران آموزش می‌بینند که چگونه به طور منظم (مثلاً یک روز در میان) مایع را تخلیه کنند .

روش مکمل: پلورودز:

پلورودز یک روش درمانی است که معمولاً همراه با تخلیه مایع انجام می‌شود و هدف آن جلوگیری از تجمع مجدد مایع است. در این روش، یک ماده شیمیایی (مانند تالک، داکسی‌سایکلین یا بلئومایسین) از طریق لوله قفسه سینه یا در حین توراکوسکوپی به فضای جنب وارد می‌شود تا باعث چسبندگی دو لایه جنب به یکدیگر شده و فضای تجمع مایع را از بین ببرد .

انواع پلورودز:

  • ماده آبکی تالک: تالک به صورت سوسپانسیون از طریق لوله قفسه سینه تجویز می‌شود.

  • پودراژ تالک: تالک به صورت پودر در حین توراکوسکوپی (مشاهده با دوربین) در قفسه سینه پاشیده می‌شود.

بر اساس مرورهای سیستماتیک معتبر (کاکرین)، پلورودز با تالک (چه به صورت سوسپانسیون و چه پودر) یکی از مؤثرترین روش‌ها برای جلوگیری از عود افیوژن‌های بدخیم است .

مقایسه روش‌های تخلیه آب ریه  با کتتر درناژ اب ریه:

روش مدت زمان انجام/ماندگاری محل انجام موارد کاربرد اصلی
توراسنتز ۳۰-۶۰ دقیقه / همان روز کلینیک یا بیمارستان (سرپایی) تشخیص، افیوژن‌های کوچک تا متوسط، یک‌بار تخلیه
لوله قفسه سینه ۳-۷ روز (متوسط) بیمارستان (بستری) افیوژن‌های حجیم، عفونی، خونی، پنوموتوراکس
کاتتر دائمی هفته‌ها تا ماه‌ها بیمارستان (کاشت) + مراقبت در منزل افیوژن‌های مزمن و عودکننده (به ویژه بدخیم)

جمع‌بندی:

انتخاب روش مناسب برای تخلیه آب ریه به عوامل متعددی از جمله علت زمینه‌ای، حجم مایع، وضعیت عمومی بیمار و پیش‌آگهی بیماری بستگی دارد. توراسنتز روشی ساده و سریع برای موارد حاد یا تشخیصی است، لوله قفسه سینه برای تخلیه مداوم و موارد پیچیده‌تر کاربرد دارد و کاتترهای دائمی راهکاری مؤثر برای مدیریت طولانی‌مدت افیوژن‌های مزمن به شمار می‌روند. در موارد خاص، پلورودز به عنوان درمان تکمیلی برای جلوگیری از عود مایع استفاده می‌شود. تصمیم‌گیری در این زمینه باید توسط پزشک متخصص و با در نظر گرفتن شرایط فردی هر بیمار انجام گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

keyboard_arrow_up