کاربرد مش فتق نافی(ونترال پچ) چیست؟ بررسی مزایا، نحوه استفاده، عوارض و ضرورت آن در جراحی:

فتق نافی یکی از انواع شایع فتق‌های دیواره شکم است. در اثر ایجاد ضعف یا بازشدگی در عضلات و بافت‌های اطراف ناف به وجود می‌آید. در این عارضه، بخشی از بافت چربی داخل شکم یا گاهی قسمتی از روده از محل ضعیف‌شده دیواره شکم بیرون می‌زند . به شکل برجستگی در ناحیه ناف قابل مشاهده می‌گردد.

یکی از روش‌های مؤثر برای درمان فتق نافی، استفاده از مش فتق نافی یا ونترال پچ  است. مش وسیله‌ای پزشکی و معمولاً توری‌شکل است که جراح از آن برای تقویت دیواره شکم و کاهش احتمال بازگشت فتق استفاده می‌کند.

استفاده از مش فتق نافی(ونترال پچ) در جراحی فتق نافی به‌ویژه در مواردی که اندازه نقص دیواره شکم قابل‌توجه است یا احتمال عود فتق وجود دارد، اهمیت زیادی دارد. البته انتخاب این روش به شرایط بیمار، اندازه فتق، وضعیت بافت‌های اطراف ناف و تشخیص جراح بستگی دارد.

در این مقاله به‌صورت کامل بررسی می‌کنیم که مش فتق نافی چه کاربردی دارد، چگونه در جراحی استفاده می‌شود، چه مزایایی دارد و در چه شرایطی بهترین گزینه درمانی محسوب می‌گردد.

 

مش فتق نافی(ونترال پچ) بارد امریکا یا کوویدین از برندهای مطرح بازار است.

 

مش فتق نافی(ونترال پچ) چیست ؟ چه نقشی در درمان فتق دارد؟

مش فتق نافی نوعی پروتز پزشکی است که برای تقویت ناحیه ضعیف‌ دیوار شکم در حین جراحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این وسیله معمولاً ساختاری توری‌شکل و انعطاف‌پذیر دارد و به‌گونه‌ای طراحی شده است که بتواند در کنار بافت‌های بدن قرار بگیرد و از محل ترمیم‌شده حمایت کند.

در فتق نافی، عضلات و بافت‌های نگهدارنده اطراف ناف استحکام طبیعی خود را از دست می‌دهند. در نتیجه، فشار داخل شکم می‌تواند باعث بیرون‌زدگی بافت‌های داخلی گردد.

نکته مهم: مش به‌تنهایی فتق را درمان نمی‌کند؛ بلکه پس از بازگرداندن محتویات فتق و ترمیم نقص دیواره شکم، نقش تقویت‌کننده دارد. به همین دلیل، انتخاب محل قرارگیری، اندازه و جنس آن در موفقیت جراحی اهمیت زیادی دارد.

 

همانطور که میدانیم برای ترمیم فتق شکمی از انواع دوال مش جراحی و مش تری دی ( سه بعدی) استفاده میکنند.

 

دوال مش بارد یا کوویدین از برندهای مطرح بازارند.

 

 

مهم‌ترین کاربردهای مش فتق نافی(ونترال پچ):

استفاده از مش در جراحی فتق نافی اهداف مختلفی دارد. مهم‌ترین کاربردهای آن عبارت‌اند از:

۱. تقویت دیواره شکم در محل ایجاد فتق:

اصلی‌ترین کاربرد مش فتق نافی(ونترال پچ)، تقویت ناحیه‌ای است که به دلیل ضعف عضلات یا بافت‌های همبند دچار بازشدگی  است.

در جراحی بدون مش، جراح لبه‌های نقص دیواره شکم را با بخیه به یکدیگر متصل می‌کند. این روش ممکن است در فتق‌های بسیار کوچک مناسب باشد؛ اما در مواردی که فشار بیشتری به محل ترمیم وارد می‌شود، احتمال کشیدگی بخیه‌ها و بازگشت فتق وجود دارد.

مش با ایجاد یک لایه حمایتی در محل مناسب، به افزایش استحکام ترمیم کمک می‌کند.

 

۲. کاهش احتمال عود فتق نافی:

 

یکی از مهم‌ترین دلایل استفاده از مش، کاهش احتمال بازگشت فتق پس از جراحی است.

زمانی که فتق تنها با بخیه ترمیم می‌گردد، تمام فشار ناشی از داخل شکم به ناحیه بخیه‌شده منتقل می‌گردد. در مقابل، مش می‌تواند بخشی از این فشار را در سطح وسیع‌تری توزیع کند و از وارد نمودن فشار متمرکز به محل ترمیم جلوگیری کند.

راهنمای مشترک انجمن جراحی فتق اروپا (EHS) و انجمن جراحی فتق آمریکا (AHS) که در سال ۲۰۲۰ منتشر شده است، استفاده از مش را برای کاهش میزان عود فتق نافی و اپی‌گاستریک توصیه می‌کند.

البته در فتق‌هایی با نقص کمتر از یک سانتی‌متر، شواهد محدودتر است و ترمیم با بخیه نیز می‌تواند با تصمیم مشترک بیمار و جراح مورد بررسی قرار بگیرد.

مش تری دی بارد و مش اناتومیکال کوویدین از برندهای مطرح بازارند.

۳. ایجاد حمایت مکانیکی برای بافت‌های ترمیم‌شده:

مش جراحی پس از قرارگیری در محل مناسب، به‌عنوان یک ساختار تقویت‌کننده عمل می‌کند. با گذشت زمان، بافت‌های بدن در اطراف آن رشد می‌کنند و به تثبیت ساختار ترمیم‌شده کمک می‌کنند.

این فرایند باعث می‌گردد ناحیه‌ای که قبلاً دچار ضعف بوده است، از حمایت بیشتری برخوردار گردد.

۴. کمک به ترمیم فتق‌های متوسط و بزرگ:

در فتق‌های متوسط و بزرگ، استفاده از بخیه به‌تنهایی ممکن است باعث ایجاد کشش قابل‌توجه در بافت‌های اطراف گردد.

در چنین شرایطی، مش می‌تواند امکان ترمیم کم‌تنش‌تر را فراهم کند. البته اندازه نقص، کیفیت عضلات شکم، سابقه جراحی‌های قبلی و وضعیت عمومی بیمار در انتخاب روش جراحی تأثیرگذار هستند.

۵. استفاده  از  مش فتق نافی(ونترال پچ) در جراحی فتق‌های عودکننده

افرادی که قبلاً تحت جراحی فتق نافی قرار گرفته‌اند و مجدداً دچار فتق شده‌اند، ممکن است به ترمیم تقویت‌شده با مش نیاز داشته باشند.

در این بیماران، بافت‌های اطراف محل جراحی قبلی ممکن است ضعیف یا دارای بافت اسکار باشند. به همین دلیل، جراح باید شرایط محل ترمیم قبلی را بررسی کند و درباره نوع مش و روش قرارگیری آن تصمیم بگیرد.

انواع مش مورد استفاده در جراحی فتق نافی

مش‌های جراحی از نظر جنس، ساختار و قابلیت جذب به چند گروه تقسیم می‌شوند. انتخاب نوع مناسب به شرایط فتق و روش جراحی بستگی دارد.

۱. مش‌های مصنوعی دائمی:

این نوع مش‌ها از مواد مصنوعی زیست‌سازگار ساخته می‌شوند و برای مدت طولانی در بدن باقی می‌مانند.

یکی از رایج‌ترین مواد مورد استفاده در ساخت مش‌های فتق، پلی‌پروپیلن (Polypropylene) است.

ویژگی‌های مهم مش‌های مصنوعی دائمی عبارت‌اند از:

• استحکام مکانیکی مناسب برای تقویت دیواره شکم.

• ماندگاری طولانی‌مدت در بدن.

• امکان رشد بافت‌های بدن در منافذ ساختار توری.

• کاربرد گسترده در جراحی انواع فتق.

مش پلی‌پروپیلن یکی از گزینه‌های شناخته‌شده برای ترمیم فتق نافی است. البته محل قرارگیری آن باید با توجه به تماس احتمالی با احشای شکمی انتخاب  گردد.

۲. مش‌های قابل جذب:

مش‌های قابل جذب از موادی اند که به‌تدریج در بدن تجزیه و جذب می‌گردند.

این مش‌ها معمولاً برای شرایط و اهداف درمانی خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند و ممکن است نقش حمایتی موقت داشته باشند.

نکته مهم این است که مش قابل جذب الزاماً جایگزین مش دائمی نیست. مدت‌زمان حفظ استحکام، میزان جذب و احتمال بازگشت فتق باید با توجه به نوع محصول و شرایط بیمار ارزیابی گردد.

 

دوال مش های جراحی از انواع مش های قابل جذبند.

 

۳. مش‌های ترکیبی یا کامپوزیت:

 

مش‌های کامپوزیت از ترکیب چند ماده مختلف ساخته می‌شوند و برخی از آن‌ها دارای لایه یا پوشش ضدچسبندگی هستند.

این ویژگی به‌خصوص در مواردی اهمیت دارد که مش در مجاورت اندام‌های داخلی شکم قرار می‌گیرد؛ زیرا تماس نامناسب برخی مش‌ها با روده می‌تواند خطر ایجاد چسبندگی را افزایش دهد.

بنابراین، نوع مش باید متناسب با محل کاشت و تکنیک جراحی انتخاب گردد.

مش فتق نافی(ونترال پچ) چگونه در جراحی استفاده دارد؟

نحوه استفاده از مش به روش جراحی و وضعیت فتق بستگی دارد. با این حال، در جراحی باز فتق نافی با مش، مراحل کلی معمولاً به شکل زیر انجام میگردند:

مرحله اول: ایجاد برش جراحی

جراح با توجه به اندازه و محل فتق، برش مناسبی در اطراف ناف ایجاد می‌کند تا به ناحیه آسیب‌دیده دسترسی پیدا کند.

 دوم: بازگرداندن محتویات فتق

بافت چربی یا سایر محتویاتی که از دیواره شکم بیرون زده‌اند، بررسی می‌شوند. در صورت امکان، محتویات فتق به محل طبیعی خود بازگردانده می‌شوند.

سوم: آماده‌سازی محل ترمیم

پس از آزادسازی و بررسی بافت‌های اطراف، نقص ایجادشده در دیواره شکم مشخص می‌شود تا برای ترمیم آماده باشد.

چهارم: قرار دادن مش

مش در لایه مناسب دیواره شکم قرار می‌گیرد. در جراحی باز، یکی از روش‌های پیشنهادی در راهنمای EHS و AHS، قرار دادن مش تخت در فضای پیش‌صفاقی (Preperitoneal) است.

در این روش، مش بین لایه‌های دیواره شکم و در مجاورت صفاق قرار می‌گیرد، نه به‌صورت مستقیم در تماس با احشای داخل شکم.

 پنجم: تثبیت مش و بستن محل جراحی

جراح با استفاده از روش مناسب، مش را در جای خود تثبیت می‌کند. در صورت امکان، نقص فاسیای شکم نیز بسته می‌شود تا محل ترمیم استحکام مناسبی داشته باشد.

در نهایت، برش جراحی بسته می‌گردد.

محل قرارگیری مش و نحوه تثبیت آن باید با توجه به آناتومی بیمار و تکنیک جراحی تعیین گردد.

مش فتق نافی در چه لایه‌ای از شکم قرار می‌گیرد؟

یکی از موضوعات مهم در جراحی فتق نافی، انتخاب محل مناسب برای قرارگیری مش است. مش می‌تواند در لایه‌های مختلف دیواره شکم قرار بگیرد که هرکدام ویژگی‌ها و محدودیت‌های خاص خود را دارند.

در جراحی باز فتق نافی، راهنمای انجمن‌های EHS و AHS استفاده از مش تخت دائمی در فضای پیش‌صفاقی را به‌عنوان رویکرد پیشنهادی مطرح می‌کند.

قرار دادن مش در فضای پیش‌صفاقی یا رتروماسکولار می‌تواند نسبت به قرارگیری مستقیم داخل حفره شکم مزایایی داشته باشد؛ از جمله کاهش نگرانی درباره چسبندگی مش به احشای داخلی.

البته انتخاب نهایی محل قرارگیری مش به اندازه فتق، شرایط بافتی بیمار و روش جراحی بستگی دارد.

مزایای استفاده از مش فتق نافی(ونترال پچ) در جراحی فتق نافی:

استفاده از مش در جراحی فتق نافی می‌تواند مزایای متعددی داشته باشد. البته میزان بهره‌مندی از این مزایا به نوع فتق، تکنیک جراحی و شرایط جسمانی بیمار وابسته است.

مهم‌ترین مزایای مش عبارت‌اند از:

• کاهش احتمال بازگشت فتق: یکی از مهم‌ترین مزایای مش، کاهش احتمال عود فتق در مقایسه با ترمیم صرفاً بخیه‌ای است.

• تقویت ناحیه ضعیف‌شده: مش به حمایت مکانیکی از دیواره شکم کمک می‌کند.

• توزیع بهتر فشار: نیروی واردشده به محل ترمیم می‌تواند در سطح وسیع‌تری توزیع گردد.

• امکان ترمیم فتق‌های بزرگ‌تر: در بسیاری از فتق‌های متوسط و بزرگ، مش به جراح اجازه می‌دهد ناحیه آسیب‌دیده را با حمایت بیشتری ترمیم کند.

• کاربرد در فتق‌های عودکننده: در برخی بیمارانی که سابقه جراحی فتق دارند، مش می‌تواند بخش مهمی از برنامه ترمیم مجدد باشد.

• پشتیبانی طولانی‌مدت: مش‌های دائمی می‌توانند برای مدت طولانی در بدن باقی بمانند و از ناحیه ترمیم‌شده حمایت کنند.

آیا مش فتق نافی(ونترال پچ) واقعاً احتمال عود فتق نافی را کاهش می‌دهد؟

بله. شواهد علمی از این موضوع حمایت می‌کنند.

در یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده که نتایج آن در سال ۲۰۱۸ در مجله معتبر The Lancet منتشر شد، ۳۰۰ بیمار بزرگسال مبتلا به فتق نافی با اندازه ۱ تا ۴ سانتی‌متر بررسی شدند.

نتایج نشان داد که احتمال عود فتق در گروهی که با مش جراحی شدند، کمتر از گروهی بود که ترمیم آن‌ها فقط با بخیه انجام شده بود.

این یافته یکی از دلایل مهم توصیه به استفاده از مش در ترمیم فتق‌های نافی با اندازه مناسب است.

چه افرادی به مش فتق نافی نیاز دارند؟

استفاده از مش برای تمام بیماران مبتلا به فتق نافی ضروری نیست. جراح پس از معاینه و بررسی اندازه نقص دیواره شکم، درباره روش مناسب تصمیم می‌گیرد.

افراد زیر ممکن است کاندید مناسبی برای ترمیم فتق نافی با مش باشند:

۱. افراد مبتلا به فتق نافی متوسط و بزرگ

در فتق‌هایی که اندازه نقص دیواره شکم بیشتر است، استفاده از مش معمولاً اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا ترمیم صرفاً با بخیه ممکن است فشار زیادی به بافت‌های اطراف وارد کند.

۲. افرادی که فتق آن‌ها پس از جراحی قبلی بازگشته است

در صورت عود فتق، استفاده از مش می‌تواند به تقویت محل ترمیم کمک کند. البته شرایط بافتی و مش قبلی باید بررسی شود.

۳. افراد دارای ضعف قابل‌توجه در دیواره شکم

در برخی بیماران، کیفیت بافت‌های عضلانی و فاسیای شکم پایین است. در این شرایط، مش می‌تواند به‌عنوان یک ساختار حمایتی مورد استفاده قرار بگیرد.

۴. افرادی که فشار زیادی به دیواره شکم آن‌ها وارد می‌شود

چاقی، سرفه‌های مزمن، یبوست و تجمع مایع در شکم می‌توانند فشار داخل شکم را افزایش دهند. در این افراد، کنترل عوامل زمینه‌ای در کنار انتخاب روش مناسب جراحی اهمیت دارد.

۵. افراد مبتلا به فتق نافی با نقص حداقل یک سانتی‌متر

بر اساس راهنمای مشترک انجمن‌های جراحی فتق اروپا و آمریکا، استفاده از مش برای کاهش احتمال عود در نقص‌های یک سانتی‌متر و بزرگ‌تر توصیه شده است.

در مقابل، برای فتق‌های کمتر از یک سانتی‌متر، ترمیم با بخیه نیز می‌تواند گزینه قابل بررسی باشد.

تفاوت جراحی فتق نافی با مش و بدون مش چیست؟

یکی از سؤالات رایج بیماران این است که آیا استفاده از مش در جراحی فتق نافی ضروری است یا می‌توان فتق را تنها با بخیه درمان کرد؟

برای پاسخ به این سؤال باید تفاوت این دو روش را شناخت.

در مجموع، مش برای بسیاری از فتق‌های نافی بزرگسالان انتخاب مناسبی است؛ اما در فتق‌های بسیار کوچک، تصمیم‌گیری باید با توجه به شرایط بیمار و نظر جراح انجام شود.

عوارض احتمالی استفاده از مش فتق نافی(ونترال پچ):

با وجود مزایای متعدد، استفاده از مش نیز مانند سایر روش‌های جراحی می‌تواند با عوارضی همراه باشد.

شناخت این عوارض به بیماران کمک می‌کند با آگاهی بیشتری درباره جراحی تصمیم بگیرند.

۱. عفونت مش های جراحی:

یکی از عوارض احتمالی، عفونت در محل قرارگیری مش است. این مشکل ممکن است با علائمی مانند درد، قرمزی، تورم، ترشح از محل زخم و تب همراه باشد.

در موارد شدید، ممکن است بیمار به درمان‌های تخصصی و حتی خارج کردن مش نیاز پیدا کند.

۲. تجمع مایع یا سروما:

سروما به تجمع مایع در فضای باقی‌مانده پس از جراحی گفته می‌شود.

این عارضه ممکن است به شکل تورم یا برجستگی در اطراف ناف مشاهده شود. بسیاری از سروماها با گذشت زمان کاهش پیدا می‌کنند؛ اما در موارد خاص، ارزیابی و درمان پزشکی لازم است.

۳. درد پس از جراحی:

برخی بیماران پس از جراحی فتق نافی با مش، در محل ترمیم احساس درد، کشیدگی یا ناراحتی دارند.

این درد معمولاً بخشی از روند بهبودی است؛ اما اگر شدید، طولانی‌مدت یا رو به افزایش باشد، باید بررسی گردد.

۴. چسبندگی به اندام‌های داخلی:

اگر مش در مجاورت مستقیم اندام‌های داخل شکم قرار بگیرد، احتمال ایجاد چسبندگی مطرح می‌گردد

به همین دلیل، انتخاب محل مناسب برای قرارگیری مش اهمیت زیادی دارد. در صورت نیاز به قرارگیری داخل صفاقی، نوع مش و پوشش ضدچسبندگی آن باید با دقت انتخاب گردد.

 

پزشکان در این مورد از انواع دوال مش جراحی مانند دوال مش کازین فرانسه و کوویدین و بارد امریکا استفاده میکنند.

 

۵. جابه‌جایی یا جمع‌شدن مش

در برخی شرایط، مش ممکن است از موقعیت اولیه خود جابه‌جا شود یا دچار تغییر شکل و جمع‌شدگی گردد.

انتخاب اندازه مناسب، تثبیت صحیح و رعایت تکنیک جراحی در کاهش احتمال این مشکلات نقش دارند.

۶. بازگشت مجدد فتق:

حتی با استفاده از مش نیز احتمال عود فتق به صفر نمی‌رسد. عواملی مانند چاقی، ضعف بافتی، عفونت زخم، افزایش فشار داخل شکم و شرایط خاص بیمار می‌توانند در بازگشت فتق نقش داشته باشند.

نکته علمی: استفاده از مش به‌طور کلی احتمال عود را کاهش می‌دهد، اما به معنای تضمین دائمی و بدون عارضه بودن جراحی نیست.

مراقبت‌های بعد از جراحی فتق نافی با مش فتق نافی(ونترال پچ):

مراقبت صحیح پس از جراحی، بخش مهمی از روند بهبودی است. اگرچه دستورالعمل دقیق به نوع جراحی و وضعیت بیمار بستگی دارد، رعایت نکات زیر اهمیت دارد:

• رعایت توصیه‌های جراح: داروها و مراقبت‌های تجویزشده باید طبق دستور پزشک انجام گردد.

• پرهیز از بلند کردن اجسام سنگین: تا زمانی که جراح اجازه نداده است، باید از فعالیت‌هایی که فشار زیادی به شکم وارد می‌کنند خودداری گردد.

• راه رفتن آرام: تحرک تدریجی و متناسب با وضعیت بیمار به بازگشت فعالیت طبیعی بدن کمک می‌کند.

• مراقبت از محل زخم: محل برش باید تمیز و طبق دستور تیم درمان نگهداری شود.

• پیشگیری از یبوست: مصرف مایعات کافی و رژیم غذایی مناسب می‌تواند از زور زدن هنگام دفع جلوگیری کند.

• کنترل وزن: کاهش وزن در افراد دارای اضافه‌وزن می‌تواند فشار واردشده به دیواره شکم را کاهش دهد.

• ترک سیگار: سیگار کشیدن می‌تواند روند ترمیم زخم را مختل کند و خطر عوارض جراحی را افزایش دهد.

مدت‌زمان بازگشت به فعالیت‌های روزمره در همه بیماران یکسان نیست و به اندازه فتق، نوع جراحی، شرایط عمومی بدن و روند ترمیم بستگی دارد.

چه زمانی بعد از جراحی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، ارزیابی پزشکی ضروری است:

• درد شدید یا افزایش‌یابنده در ناحیه شکم

• تب و لرز

• قرمزی و تورم قابل‌توجه زخم

• ترشحات غیرطبیعی یا بدبو از محل جراحی

• استفراغ یا درد شکمی شدید

• اختلال در دفع گاز و مدفوع

این علائم ممکن است نشان‌دهنده عفونت یا سایر عوارض پس از جراحی باشند.

جراحی فتق نافی با مش به روش باز و لاپاراسکوپی

برای استفاده از مش در جراحی فتق نافی، دو روش اصلی وجود دارد: جراحی باز و جراحی لاپاراسکوپی. انتخاب روش مناسب به شرایط بیمار و ویژگی‌های فتق بستگی دارد.

کدام روش بهتر است؟

هیچ‌کدام از این دو روش را نمی‌توان برای تمام بیماران بهترین گزینه دانست.

جراحی باز با مش تخت در فضای پیش‌صفاقی، برای بسیاری از فتق‌های نافی علامت‌دار، رویکرد پیشنهادی راهنمای EHS و AHS است.

در مقابل، روش لاپاراسکوپی ممکن است برای فتق‌های بزرگ‌تر از ۴ سانتی‌متر یا بیمارانی که خطر عوارض زخم در آن‌ها بیشتر است، مورد توجه قرار بگیرد.

بنابراین، انتخاب روش جراحی باید با در نظر گرفتن اندازه فتق، سابقه جراحی، وضعیت بافت‌های شکم و تجربه جراح انجام گردد.

آیا مش فتق نافی(ونترال پچ) برای همه افراد مناسب است؟

خیر. استفاده از مش برای تمام بیماران مبتلا به فتق نافی ضرورت ندارد.

برای مثال، در برخی فتق‌های بسیار کوچک که اندازه نقص کمتر از یک سانتی‌متر است، جراح می‌تواند ترمیم با بخیه را نیز در نظر بگیرد.

همچنین در شرایطی مانند عفونت فعال، آلودگی محل جراحی یا نیاز به جراحی اورژانسی، تصمیم‌گیری درباره استفاده از مش باید با توجه به وضعیت بافت‌ها و شرایط داخل شکم انجام شود.

نکته دیگر اینکه فتق نافی در کودکان با بزرگسالان تفاوت دارد. بسیاری از فتق‌های نافی دوران کودکی با رشد کودک به‌تدریج بسته می‌شوند و تصمیم درمانی آن‌ها باید توسط جراح اطفال گرفته شود. بنابراین توصیه‌های مربوط به مش در این مقاله عمدتاً درباره جراحی فتق نافی بزرگسالان است.

آیا مش فتق نافی برای همیشه در بدن باقی می‌ماند؟

پاسخ به این سؤال به جنس مش بستگی دارد.

مش‌های مصنوعی دائمی، مانند مش پلی‌پروپیلن، معمولاً برای مدت طولانی در بدن باقی می‌مانند و به‌عنوان یک ساختار تقویت‌کننده عمل می‌کنند.

در مقابل، مش‌های قابل جذب به‌تدریج تجزیه می‌شوند و ممکن است پس از مدتی دیگر ساختار اولیه خود را نداشته باشند.

به همین دلیل، هنگام انتخاب مش باید علاوه بر اندازه فتق، به نوع ماده سازنده و هدف درمانی آن نیز توجه گردد..

آیا استفاده از مش جراحی احتمال بازگشت فتق نافی را به صفر می‌رساند؟

خیر. هیچ روش جراحی نمی‌تواند احتمال عود فتق را به‌طور کامل از بین ببرد.

با این حال، شواهد پژوهشی نشان می‌دهند که استفاده از مش در بسیاری از فتق‌های نافی بزرگسالان، احتمال عود را در مقایسه با ترمیم صرفاً بخیه‌ای کاهش می‌دهد.

رعایت مراقبت‌های بعد از عمل، کنترل وزن، پیشگیری از یبوست و کاهش فشار غیرضروری به شکم نیز در حفظ نتیجه جراحی اهمیت دارند.

جمع‌بندی؛ چرا از مش در جراحی فتق نافی استفاده می‌کنند؟

مش فتق نافی یکی از ابزارهای مهم در جراحی ترمیم فتق دیواره شکم است. با هدف تقویت بافت‌های ضعیف‌ و کاهش احتمال بازگشت فتق مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این وسیله به‌ویژه در فتق‌های متوسط و بزرگ، فتق‌های عودکننده و مواردی که ترمیم صرفاً با بخیه استحکام کافی ایجاد نمی‌کند، اهمیت دارد.

انتخاب نوع مش، اندازه آن، محل قرارگیری و روش جراحی باید با توجه به شرایط اختصاصی هر بیمار انجام شود. همچنین لازم است بیمار درباره مزایا، عوارض احتمالی و مراقبت‌های بعد از عمل اطلاعات کافی داشته باشد.

در نهایت، موفقیت جراحی تنها به استفاده از مش وابسته نیست؛ بلکه تشخیص صحیح، انتخاب تکنیک مناسب، مهارت جراح و مراقبت اصولی پس از عمل همگی در نتیجه درمان نقش دارند.

سؤالات متداول درباره کاربرد مش فتق نافی:

۱. مهم‌ترین کاربرد مش فتق نافی چیست؟

مهم‌ترین کاربرد مش، تقویت دیواره شکم در محل ایجاد فتق و کاهش احتمال عود آن پس از جراحی است.

۲. آیا جراحی فتق نافی بدون مش امکان‌پذیر است؟

بله. در برخی فتق‌های کوچک، به‌خصوص نقص‌های کمتر از یک سانتی‌متر، جراح می‌تواند از روش ترمیم با بخیه استفاده کند. با این حال، برای بسیاری از فتق‌های بزرگ‌تر، مش گزینه توصیه‌شده‌ای است.

۳. بهترین نوع مش برای فتق نافی کدام است؟

نوع مش باید با توجه به اندازه فتق، محل قرارگیری، روش جراحی و شرایط بیمار انتخاب شود. مش پلی‌پروپیلن تخت یکی از گزینه‌های رایج برای ترمیم باز فتق نافی است.

 

ونترال پچ بارد امریکا از برندهای مطرح بازارند.

۴. آیا مش فتق نافی ممکن است عفونت کند؟

بله. عفونت مش یکی از عوارض احتمالی جراحی است؛ اما با انتخاب صحیح بیمار، رعایت اصول استریل و تکنیک جراحی مناسب می‌توان خطر آن را کاهش داد.

۵. آیا بعد از جراحی فتق نافی با مش امکان ورزش وجود دارد؟

بله. بسیاری از بیماران پس از تکمیل روند بهبودی می‌توانند فعالیت ورزشی خود را از سر بگیرند. زمان شروع فعالیت و شدت ورزش باید با توجه به شرایط بیمار و تأیید جراح تعیین گردد.

۶. آیا مش فتق نافی باعث درد دائمی می‌گردد؟

خیر، درد دائمی پیامد طبیعی استفاده از مش نیست. بیشتر ناراحتی‌های پس از عمل به‌تدریج کاهش پیدا می‌کنند؛ با این حال، در برخی بیماران درد مزمن ممکن است ایجاد شود و نیاز به بررسی پزشکی دارد.

۷. آیا مش فتق نافی(ونترال پچ) قابل خارج کردن است؟

بله، در شرایط خاص مانند عفونت شدید، درد مقاوم یا برخی عوارض دیگر ممکن است خارج کردن مش ضرورت پیدا کند. البته این تصمیم پیچیده است و به وضعیت بیمار و نوع عارضه بستگی دارد.

منابع علمی و خارجی مقاله:

برای تدوین این مقاله از پژوهش‌ها و راهنماهای علمی بین‌المللی استفاده شده است. منابع زیر برای مطالعه تخصصی بیشتر مناسب هستند:

1. European Hernia Society (EHS) و Americas Hernia Society (AHS): راهنمای درمان فتق نافی و اپی‌گاستریک، منتشرشده در British Journal of Surgery، سال ۲۰۲۰.

مشاهده راهنمای علمی EHS و AHS

2. The Lancet (2018): مطالعه بالینی تصادفی‌شده درباره مقایسه ترمیم فتق نافی با مش و بخیه در بزرگسالان.

مشاهده مقاله Mesh versus suture repair of umbilical hernia in adults

3. PubMed: چکیده و اطلاعات علمی راهنمای مشترک انجمن‌های فتق اروپا و آمریکا.

مشاهده مقاله در PubMed

4. European Hernia Society: معرفی و اطلاعات رسمی راهنمای درمان فتق نافی و اپی‌گاستریک.

مشاهده وب‌سایت انجمن جراحی فتق اروپا